Przepiękne miejsce na krótki spacer daje nam „dolina” Alissas. Co udało się uchwycić ? Zapraszam do oglądania.
Krótki spacer po Alissas
Spacer w górach Ardèche – pierwiosnek, szczygieł i cisza natury
Góry Ardèche, okolice Saint Julin – Saint Alban, to miejsce, gdzie zwykły spacer szybko staje się spotkaniem z naturą. Wystarczy wyjść na chwilę, zwolnić krok i pozwolić, by krajobraz sam opowiadał swoją historię. Każdego zachęcam — warto.
Na pierwszym zdjęciu pierwiosnek — delikatny znak budzącej się wiosny. Obok, jakby dobrany w parę, pojawia się elegancki szczygieł, pełen barw i lekkości. Całość dopełnia gołąb, spokojny, obecny, wpisany w górski rytm tego miejsca.
To nie są wielkie kadry z dalekich wypraw.
To zwykły spacer, który wystarczy uważnie przeżyć.
Zapraszam do oglądania
Pustułka przed sjestą
Niedziela Palmowa, popołudniu zamiast drzemki mały spacer. Co udało się uchwycić !?! Zapraszam do oglądania
Świat budzi się wolniej…
Świat budzi się wolniej, jakby nie chciał jeszcze przerywać ciszy. Zimne powietrze szczypie w dłonie, a długi obiektyw przybliża to, co zwykle pozostaje niezauważone. To moja chwila dla siebie — chwila z naturą.
W półmroku późnego wschodu słońca pojawia się rudzik. Cichy, skupiony, jak strażnik poranka. Kilka metrów dalej świergotek, niemal stapiający się z krajobrazem, daje się uchwycić tylko na moment. Światło wciąż chłodne, miękkie, bez pośpiechu — takie, które nie dominuje, ale pozwala być.
To nie jest spektakularny wschód słońca. To wschód prawdziwy.
Cichy. Z daleka. Przez szkło tele.
Dla tych, którzy wstają wcześnie, by choć przez chwilę być bliżej natury.
… rezerwatu Płone Bagno
Zdjęcia z rezerwatu Płone Bagno to dla mnie prawdziwa podróż w inną rzeczywistość. To miejsce jest absolutnie niezwykłe — dzikie, ciche, pełne tajemnicy i tych małych, nieoczekiwanych spotkań z naturą, które potrafią poruszyć człowieka do głębi. Każdy krok pośród mchu, traw i torfowisk przypomina, że wciąż istnieją przestrzenie nietknięte przez pośpiech świata.
Płone Bagno zachwyca swoją surowością, a jednocześnie delikatnością życia, które w nim pulsuje. Stojąc tam z aparatem, człowiek czuje, że jest gościem w królestwie natury — i że trzeba o nie dbać z pełną odpowiedzialnością. Bo takie miejsca nie rodzą się na nowo, jeśli je stracimy.
I właśnie tu najbardziej czuć, jak niesamowite jest mieć swoją pasję. To ona pozwala nam wyrwać się z codziennego biegu, zatrzymać na chwilę, odetchnąć głębiej i spojrzeć na świat z nową wdzięcznością. Fotografia daje mi ten oddech — a Płone Bagno tylko go pogłębiło.
Jeśli kiedykolwiek zastanawialiście się, czy warto wyruszyć „tylko na chwilę” w takie miejsca — warto. I to bardzo.
Park w Knurowie
Pierwszy rekonesans z obiektywem Canon RF 200–800 mm okazał się strzałem w dziesiątkę. Wybraliśmy się z moim przyjacielem Bartkiem do parku w Knurowie – niby zwykłe, bliskie miejsce, a jednak pełne niespodzianek. To właśnie tam po raz pierwszy spotkałem gile, które do tej pory znałem tylko z cudzych zdjęć. Światło, cisza i te pięknie ubarwione ptaki – idealny moment, by sprawdzić nowy sprzęt w terenie.
Obiektyw spisał się świetnie: zasięg, ostrość i wygoda pracy zrobiły na mnie duże wrażenie. Czasami naprawdę warto zajrzeć do pobliskiego parku, bo natura potrafi zaskoczyć nawet tuż obok domu.
A przy okazji zapraszam na stronę Bartka: ksbober.pl – warto zajrzeć na jego fotograficzne przygody.
Wróbelek na pocieszenie…
Mały spacer w okolicach Chomèrac, nic specjalnego aż zapozowały wróble 🙂 W sumie przez całą zimie kryły się w tym miejscu więc nietrudno było je znaleźć.
Sęp płowy w Sanit May
Będąc na spacerze nie daleko Privas w Saint Lager Bressac dowiedziałem się od jednej pani, która zaczepiła mnie pytając czy zrobiłem jakieś zdjęcia, że w Saint May są sępy. Od razu zapisałam miejscowość, zrobiłem rekonesans na google maps i w pierwszy dziń wolny wyruszyłem. Z sercem na ramieniu i z wielką nadzieją że uda się coś uchwycić. I oto pierwsze zdjęcia sępów płowych (Vautour).
Pokrzywnica – pierwsze spotkanie z nieznanym ptakiem | Fotografia przyrodnicza
Pokrzywnica. Wtedy jeszcze nie wiedziałem, z kim mam do czynienia. Zatrzymałem się, bo coś było inne — ptak nieznany, dyskretny, jakby nie do końca chciał się pokazać. To było moje pierwsze świadome spotkanie z pokrzywnicą… i jak dotąd ostatnie.
Nie siedziała w idealnym miejscu. Światło o trzynastej było ostre, bezlitosne, dalekie od fotograficznego ideału. Ale ciekawość wygrała. Zamiast iść dalej, zostałem.
To, co udało się wtedy uchwycić, nie jest perfekcyjne — ale jest moje. Jest zapisem chwili zaskoczenia, nauki i uważnego patrzenia. I właśnie takie spotkania najbardziej zostają w pamięci.
Wodospady w Ray pic
Cascades du Ray pic – piękne miejsce nie daleko mnie, można powiedzieć, że tylko jedną nie całą godzinkę. Wodospady w Ardeche. Tym razem z wykorzystaniem filtrów na długim naświetlaniu czyli nowe możliwości. Zapraszam do oglądania.
